
پست سنجاق شده وبلاگ: ممنون میشوم، مطالب منتشر شده در این صفحه را نخوانده، نپسندید. و ممنون میشوم، اگر خواندید، بدون ثبت نظر رهایشان نکنید. در پانویس وبلاگ، لینک حمایت از صفحه و آثار من قرار دارد که میتوانید با حمایت از من، مهربانی کنید. این پست برای دسترسی آسان شما به آثار منتشر شده به صورت مستقل به روز رسانی میشود. لینک معرفی و دانلود مستقیم کتابها به ادامه مطلب این پست اضافه خواهند شد. یا حق.
آیا آن، نامِ شخص من است؟ یا من، این شخصم که آن نام را دارد؟ با خود فکر میکنم، که من به خوبی به آن نام معنا بخشیدهام. در میان کسانی که میپنداشتند، نام هویت است یا کمابیش هویت بخش است. آنها نام عربی و ترکی و فارسی خود را به نام دیگری تغییر میدادند، زیرا که بر این باور بودند که هویت آنها در نامی نهفته است که به زبانی دیگر است. یا القابی برای خود انتخاب میکردند و در پشت آن لقب بقای خود را تضمین شده میدیدند. اما من به همین نام بسته بودم. نامی که نشانه زنجیر من بود. همه سعیم این بود که به آن زنجیر معنا ببخشم و بخشیدم. من آنی بودم که به آواز زنجیر بیسرسازش خود خو میکرد و با آن سازش مینمود. من صدای پای قافله خود بودم. آیا آنها، شناسنامه شخص مناند؟ یا من، این شخصم که آن شناسنامه را داراست؟ این نوشتهها که در ده شماره اینجاست. این ده فرمان من. به جز «گاه کوتاه، گاه خیلی» و «پرخاش کلمه - کلیم و خلیل» که یقین دارم بسیاریتان تورقشان نکردهاید؛ چند شماره از این قافله را خواندید؟
با کلیک بر روی لوحها میتوانید به ده قسمت «حرف تازهای برای گفتن ندارم. پس، شعر کهنه بخوانید.» دسترسی داشته باشید. دو اثر دیگر نیز بر روی نامهایشان لینک شدهاند.
تو مستأجری
و این یعنی
رفتنی هستی.
و از تو نباید انتظار داشت
که از خود بپرسی
جفت جای خالی سیاه روی گچ دیوار
آخرین خاطرهشان
پیش از تو
چه بوده است.
تو مستأجری
و حق توست
که از سرنوشت قاب عکسهای کنده شده از روی دیوار
بی خبر باشی.
میر میثم آلرسول / ۱۵ دی ۱۴۰۳


